U give web a bad name

[image]

Είναι γνωστό πως απεχθάνομαι τα banner. Εννοώ αυτά τα flash s**t που κινούνται σε χρώματα πανηγυριού – τα περισσότερα δε, σε ηλίθιες ιδέες με βλακώδη σλόγκαν- και σου αποσπούν την προσοχή , έστω από το ελάχιστο γραμμάριο περιεχομένου που μπορείς να εντοπίσεις.
Επίσης απεχθάνομαι τις διαφημίσεις adsense. Συνήθως εμφανίζουν το πιο ηλίθιο μήνυμα κάτω ή δίπλα στο πιο αναντίστοιχο κείμενο.

Απεχθάνομαι την εμμονή των παραδοσιακών εντύπων - που έσπευσαν στο διαδίκτυο όπως οι γριές στα μνημόσυνα- να διαδίδουν την «πτώση» πωλήσεων των χάρτινων εκδόσεων τους , παρέχοντας σαχλές σελίδες με ανορθόγραφο συχνά υλικό , περιστοιχισμένο φυσικά από τα διαφημιστικά «μεταλλαγμένα καγκουρό» όσων ανέφερα στην πρώτη παράγραφο, απαγορεύοντας μάλιστα την αναδημοσίευση λες και πρόκειται για τις μελέτες του αιώνα! Ποιες;! Οι αντιγραφές των άρθρων [αν διαβάσετε το ίδιο θέμα σε 3 εφημερίδες θα σπάσετε το κεφάλι σας για να βρείτε διαφορές].

Σε πλείστες μάλιστα περιπτώσεις, πολλά άρθρα είναι ανυπόγραφα. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση , η απαγόρευση της αναδημοσίευσης διατυμπανίζεται σε ό,τι πιο εγκληματικό χρώμα μπορεί να υπάρξει στην οθόνη ενός υπολογιστή.

Λες κι είναι η αναδημοσίευση , το κυνήγι του θησαυρού για όποιον «δημοσιογραφεί» ερασιτεχνικά στο διαδίκτυο.

Όταν η εποχή του link προχωρά ανεπιστρεπτί σε άλλες ανάγκες [λινκάρισμα σε φράση και όχι σε whole post] , όταν η σοβαρότητα καθίσταται πλέον απαίτηση από την πλειοψηφία των ενεργών χρηστών που ξεπέρασαν το εφηβικό ντελίριο των μεταμοντέρνων chat , οι κατσαπλιάδες του web αποφασίζουν πως το πολύχρωμο εσώρουχο καθιστά ανυπέρθετα πιο ζωηρό το λαπαδιασμένο τους κορμί!

Στην άλλη πλευρά του σούργελου , «απόλυτα τίποτα» της έκφρασης , της ενημέρωσης, της μόρφωσης επιδίδονται σε ανηλεείς αντιγραφές σαθρών περιεχομένων , παίρνοντας στο λαιμό τους πολιτικούς, εταιρείες και όποιον άλλο αδαή πέφτει θύμα της άγνοιας του.

Λες και η ενημέρωση περίμενε αυτούς για να υπάρξει στο διαδίκτυο.
Στην εποχή των Commons Creative και του ελεύθερου λογισμικού..αυτούς περίμενα για data mining!

Αφήστε δε την διαφήμιση που έχει καταστεί ένα σκαμπίλι στο δευτερόλεπτο μιας άχαρης ζωής.


Η είδηση είναι το γεγονός που έχει συμβεί η συμβαίνει σε διάρκεια.
Επαληθεύεται ή επικυρώνεται από τις μαρτυρίες και την διάδοση αυτών.

Η ενημέρωση και η διαφήμιση πρέπει να σε ακολουθούν. Αδιάλειπτα.
Αυτή είναι η υποχρέωση τους. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης τους.
Πρέπει να σε γεμίζουν αυτοπεποίθηση μέσα από την επιθυμία να ικανοποιήσεις την ανάγκη σου.
Να σου γεννάνε σκέψεις.

Κι αυτά στο ελληνικό διαδίκτυο είναι ό,τι ακριβώς δεν έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα.


Η ψυχολογία της μάζας στηρίζεται σε μία απλούστατη λογική: Κάνε τους άλλους, να νιώσουν σπουδαίοι.
Ποιος σας είπε πως μόνο μπροστά στη βλακεία νιώθουν οι Έλληνες σπουδαίοι;


Παραδείγματα U give web a bad name
- Ημερησία [όχι δε δίνω link] Στο κάτω μέρος υπάρχει σε φανταζί κόκκινο χρώμα παρακαλώ, η απαγόρευση.
- Medlook [no respect – no link] Σε άρθρο [με πληροφορίες που μπορώ να βρω σε δέκα άλλα μέρη] για την γρίπη των χοίρων – ανυπόγραφο μάλιστα- απαγορεύουν ..τα πάντα όλα.
- Έθνος [ το μεγάλο πανηγύρι ]= [no respect – no link] , όχι μόνο έχει στο κάτω μέρος την απαγόρευση αλλά ακριβώς επάνω από αυτήν – και με κεφαλαία γράμματα, μη τυχόν και δεν το δει κανείς τυφλός α-web-ητος! – αναγράφει την πρόσκληση «διαφημιστείτε εδώ»
- Η εικόνα που έχω link-άρει στο κάτω μέρος του άρθρου του νέου μου ιστολογίου



..και δυστυχώς..η λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί σε άλλα είκοσι post..