Πολλές συζητήσεις γίνονται αυτές τις ημέρες στα social network για τον θάνατο των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης και ειδικότερα του Τύπου.
Η ανεκδιήγητη γκάφα δύο μεγάλων εφημερίδων για την επίσκεψη Ερντογάν , η οποία θα μπορούσε κάλλιστα να είχε γίνει αλλά δυστυχώς δε συνέβη ποτέ, μαζί με την αδιάντροπη απουσία συγνώμης και την γκροτέσκο
εξήγηση των
παρεξηγημένων , αναμενόμενα οδήγησε το απαιτητικό πλήθος των διαδικτυακών χρηστών στην ύψωση πενταδάχτυλης χειρονομίας [και όχι μόνο].
Όπου υπάρχει υπερβολή όμως, το δίκαιο κατηφορίζει μόνο του τον Καιάδα του παραλογισμού, διότι η εξάλειψη ενός είδους δεν ήταν ποτέ η λύση για την διαιώνιση πολιτισμών.
Εκτός αυτού , όσο και αν μεταλλάσσονται οι ανάγκες των ανθρώπων, κάθε μορφή και έκφανση επικοινωνίας οφείλει να καλύπτει όλες τις δυνατές ανάγκες και όχι μόνο αυτές των πιο εξελιγμένων σε παρόντα χρόνο [ή δυνητικά].
Τύπος- Εφημερίδες/Περιοδικά
[The ID of existence]
1. Μεταφέρονται εύκολα.
2. Δεν στοιχίζουν όσο ένα ηλεκτρονικό gadget.
3. Η ανάγνωση τους γίνεται σε κάθε μέρος και κάθε πιθανή στάση εφόσον δεν απαιτείται ούτε ιδιαίτερη τεχνική προδιαγραφή, ούτε μυϊκή δύναμη ή γνωστική δυνατότητα [πέραν της ικανότητας ανάγνωσης].
4. Είναι καθηλωτικά εφόσον η όποια αντίδραση μένει μπροστά σε ένα χαρτί και προσδίδει στον αναγνώστη την αίσθηση της σπουδαιότητας εφόσον καλύπτεται σε ένα μεγάλο μέρος από θέματα πολιτικής. Ο αναγνώστης ζει εν ολίγοις, την συνέχεια του «μονολόγου» του μπροστά στην κάλπη καθώς και την συνέχεια των προσωπικών του πολιτικών αναλύσεων μπροστά στο μικρό κοινό του περιβάλλοντος του.
5. Μεταφέρουν συσσωρευμένη πληροφορία [χαμηλής ποιότητας , όπως ανακαλύπτουμε οι χρήστες του διαδικτύου, αλλά οπωσδήποτε κάποιου είδους data mining] η οποία θα ήταν δύσκολο, λόγω έλλειψης μέσων και χρόνου, να συλλεχθεί από τους αναγνώστες.
6. Περιλαμβάνουν εν είδη προσφοράς την ανεμελιά της ψυχαγωγίας μέσα από διαφημίσεις και ελαφριά θέματα του κοινωνικού περίγυρου.
7. Φέρουν τη δυνατότητα add on με δώρα, ταινίες, περιοδικά.
8. Κοινώς τα κάνουν όλα και συμφέρουν [τον πελάτη-αναγνώστη].
[Human resources]
1. Το 1/3 των εργαζομένων σε ένα έντυπο προέρχεται από οικογενειακές/συγγενικές προωθήσεις [όπως συμβαίνει σε πολλές επιχειρήσεις]
2. Το 1/3 είναι πιστοποιημένοι [από σπουδές] δημοσιογράφοι , αναμενόμενα επιμορφωμένοι με τον παραδοσιακό τρόπο ενημέρωσης [ποιος, πού, πότε, γιατί, τόσες λέξεις, τέτοιες φράσεις]
3. Το υπόλοιπο 1/3 είναι εξωτερικοί συνεργάτες άνευ ασφάλειας οι οποίοι ευελπιστώντας σε ένα καλύτερο μέλλον συνήθως αναλαμβάνουν τις πιο δύσκολες εργασίες, παρακαλώντας για ένα 500-άρι λέξεων παραπάνω.
4. Το ταλέντο δεν επιβραβεύεται επειδή δεν αναγνωρίζεται. Και δεν αναγνωρίζεται επειδή δεν ήταν [μέχρι τις ημέρες της ψηφιακής επανάστασης] το ζητούμενο των αναγνωστών.
5. Με την έξαρση των blog και την επικύρωση [μέσα από το άμεσο response τόσο της είδησης όσο και των views] της δημοσιογραφίας των πολιτών, οι παραδοσιακοί άρχοντες των εντύπων βρέθηκαν μπροστά σε ένα φυσιολογικότατο δίλημμα. Ή κάνουμε πως δεν υπάρχουν [στην ανάγκη τους παρουσιάζουμε ως επαναστάτες χωρίς αιτία], είτε τους παρακολουθούμε ώστε να αντιγράψουμε τις κινήσεις της όποιας επιτυχίας.
6. Η πρώτη επιλογή αν και λειτούργησε για αρκετό καιρό [έχω ζήσει την απαξίωση των blog και των ανθρώπων τους μέσα σε έντυπο], φρενάρισε απότομα στις αμερικανικές εκλογές οι οποίες ανέδειξαν τη δύναμη που φέρει κάθε διαδικτυακό βήμα [μέσα από τα social network]
7. Η δεύτερη επιλογή είναι αυτή που ζούμε «αυτό τον καιρό» όπου η απατηλή αίσθηση «do it like them» επίσης φυσιολογικότατα δε φέρει το αναμενόμενο αποτέλεσμα [για αυτό και
έντυπα με δυναμική ηλεκτρονική παρουσία δεν κατορθώνουν να επιβιώσουν ].
8. Η ενημέρωση στο διαδίκτυο μαζί με την καλλιέργεια του λόγου [η οποία αναπόφευκτα επιτυγχάνεται μέσα από την αδιάλειπτη γραπτή επικοινωνία], το feedback από τα ghetto και τα communities [πρόκειται για έναν μετα-μοντέρνο συνδικαλισμό] καθώς και την δυνατότητα άμεσης δημοσίευσης και συνεχούς ενημέρωσης με κάθε οπτικοακουστικό μέσο, δημιουργούν ένα πολύ δυνατό στράτευμα το οποίο προπορεύεται μακράν κάθε παραδοσιακής αντιγραφής για έναν απλούστατο λόγο: Η στρατηγική απαιτεί πειθαρχία και η πειθαρχία προκύπτει από την κουλτούρα της εμπειρίας.
--------
Πιστεύω πως υπάρχουν λύσεις και μάλιστα πολλές. Δεν πιστεύω πως ο Τύπος κινδυνεύει να εξαφανιστεί. Ούτε πως κάτι τέτοιο πρέπει να συμβεί. Δεν πιστεύω πλέον στην δημιουργική καταστροφή αλλά στην στρατηγική εμπλοκή.
Υπάρχουν τρόποι/μέθοδοι ώστε ο Τύπος να δημιουργήσει ένα νέο κατεστημένο ενημέρωσης με τη βοήθεια των ψηφιακών μέσων και των διαδικτυακών χώρων. Υπάρχουν λύσεις εύκολα υλοποιήσιμες [simplicity has always been the answer] αρκεί να συνεργαστούν οι «παραδοσιακοί» του χώρου [αποδεχόμενοι τον διαδικτυακό τους αναλφαβητισμό] με τους «διαδικτυακούς» της ενημέρωσης [οι οποίοι με τη σειρά τους πρέπει να αποφασίσουν να προσφέρουν ποιότητα με πλάνο κέρδους].
Πηγαίνοντας στο πλαίσιο κειμένου του status , εμφανίζεται η επιλογή link.
