Ένα από τα πράγματα που έμαθα στην επί ετών εμπλοκή μου με τα κοινωνικά δίκτυα [social network] είναι πως ειδικά όταν ξεκινάς μέσα από χώρους έκθεσης προσωπικών σκέψεων, πολλά μπορεί να αγγίξουν ακραίες καταστάσεις.
Η διαχείριση των σχέσεων που δημιουργούμε – αναπόφευκτα - με όλους τους υπόλοιπους δεν είναι εύκολη δουλειά και συνήθως όταν αυτό το αντιλαμβάνεσαι, σημαίνει πως τα πράγματα ήδη έχουν ξεπεράσει τα όρια τους.
Παρόλα αυτά, ανάλογα με τον λόγο για τον οποίο συνεχίζεις αυτή την κοινωνικοποίηση και τους στόχους που θέλεις να πετύχεις , προσπαθείς [κι αυτό αναπόφευκτα, αλλιώς είσαι χαμένος από χέρι] να εμπλακείς με ένα είδος σπουδής που ίσως δεν είχες φανταστεί ποτέ πως θα επιλέξεις.
Εκτός από την εμπλοκή μου με τα digital media [posts, videos, podcasts] , μία άλλη «εμμονή» που προέκυψε είναι αυτή της διαχείρισης ..συμπεριφοράς.
Ούσα παρορμητική ως άνθρωπος, ουκ ολίγες φορές ενεπλάκην σε μνημειώδεις προστριβές τις οποίες άλλοτε κατόρθωνα να υπερνικώ με τα εφόδια που προσφέρει η ιδιοσυγκρασία μου και άλλοτε να ωθώ στα άκρα, πάλι με έμβλημα τα εφόδια του χαρακτήρα μου.
Θέλω να πω, πως we are who we are κι αυτό δεν μπορεί να αλλάξει.
Αυτό που μπορεί να αλλάξει όμως είναι να διατηρούμε μία συγκεκριμένη σταθερή [όσο αυτό είναι δυνατόν] συμπεριφορά «εμπλοκής» η οποία πρωτίστως θα ικανοποιεί την συνείδηση μας [εάν έχουμε] και δευτερευόντως τους στόχους [και όχι τους σκοπούς μας, το οποίο θα ήταν πολύ ψεύτικο ώστε να γίνει παραγωγικό].
Αυτές τις ημέρες διαβάζω βιβλία για negotiations & management.
Όταν βρέθηκα μπροστά στα περιεχόμενα του βιβλίου
The Rules of Management και ιδιαίτερα όταν παρατήρησα τον διαχωρισμό ανάμεσα στο Managing your team & Managing yourself , προέβην σε δύο σκέψεις.
Η πρώτη αφορούσε την παρουσίαση του
Cristian Kuhna από την adidas ο οποίος σε όλη την διάρκεια , επαναλάμβανε πως : φερόμαστε στους πελάτες όπως φερόμαστε και στην πραγματική μας ζωή [υπό μία ευρεία έννοια θα έλεγα , βέβαια]
και
Η δεύτερη σκέψη ήταν πως με όλη αυτή την αναπόφευκτη έκρηξη εμφάνισης Social Media consultants εμφανίστηκαν στον ελληνικό χώρο δύο ειδών «επαγγελματίες». Οι managers/ σύμβουλοι επιχειρήσεων του εξωτερικού [όπου ήδη υπάρχει η κατηγορία σπουδών new media] και οι ενεργοί [σε σημείο μελέτης και βιωματικής σπουδής] χρήστες οι οποίοι «αναγκάζονται» να εμπλακούν σε ένα professional level με το How to act as a company, in social networks.
Αυτή η δεύτερη κατηγορία, προωθείται από τέσσερις διαφορετικές πλευρές: την πολιτική, την διαφήμιση, τον Τύπο και το PR- ..φυσικά υπάρχουν όμως και αυτοί που προωθούνται "μόνοι " [από τον εαυτό τους και τους «απλούς» χρήστες ] κι αυτό δεν το δηλώνω με παράπονο αλλά με απόλυτο ρεαλισμό [και ικανοποίηση σαφώς] εφόσον τα top first views [
όταν ένα βίντεο φτάσει τα 301 views , το youtube σταματά για λίγο να μετρά και συνεχίζει ύστερα από λίγο καιρό εάν υπάρξουν και άλλες θεάσεις] που πέτυχα στο τελευταίο
divcast δεν προήλθαν ούτε από αναδημοσίευση social network friends οι οποίοι ανήκουν στο χώρο της διαφήμισης, ούτε αυτών του PR αλλά ούτε και αυτών της πολιτικής / τούτο το δηλώνω επειδή ξέρω πως έχω τέτοιους connected μαζί μου τόσο στο facebook όσο και το twitter, παρόλα αυτά όλα τα RT του divcast έγιναν από «απλούς» χρήστες οι οποίοι με τίμησαν με την υποστήριξη τους χωρίς κανένα αντάλλαγμα, καμία δόλια στάση και κανένα καλυμμένο strategy plan/ το έκαναν απλά ..μέσα από την καρδιά τους.
Σκεφτόμουν λοιπόν πως όπως δεν υπήρξαν περιπτώσεις όπου σύμβουλοι επιχειρήσεων «έγιναν» active social network users αλλά μάλλον το αντίθετο συνέβη, έτσι και στην προώθηση των δικών μου «προϊόντων» [προτιμώ την λέξη «δημιουργιών»] δεν έγιναν οι «ειδήμονες» του management αυτοί που με ώθησαν να μελετήσω, να «
σπουδάσω» και να «διορθώσω» αλλά οι social network users της «μάζας», οι οποίοι με τον τρόπο τους μου «δίδαξαν» το Managing yourself με σεβασμό απέναντι σε όσους σε πιστεύουν.
[συνεχίζεται..]
At that moment i was signed in as e_diva which is my personal twitter account
