Users Generated Content - the presentation

User Generated Content

View more presentations from Eirini Voutskoglou.

Εάν η παρουσίαση δεν φαίνεται καλά, μπορείτε να την αποθηκεύσετε πρώτα στον υπολογιστή σας, από εδώ

Οι Σημειώσεις της παρουσίασης βρίσκονται εδώ

Save Ψωμόπουλος Save Στέλλα Λευτεριά στα ΔΣ

[εικόνα εδώ-το pc της Μπεζαντάκου άφαντο]


Εδώ θα ακούσετε τα θέματα που πραγματικά ταλανίζουν το μυαλό του Έλληνα




[ένα χαρτομάντηλο βρε παιδιάα-ααα..τσου! πες ένα νούμερο: ΔΣ! - είναι νούμερο;]

Download
[μη τυχόν χάσετε αυτό τον θησαυρό δημιουργίας]

Τι, *δεν* είναι New [social/digital] Media

[εικόνα εδώ- new media don't know]

Δύο λόγοι για τους οποίους "χαίρομαι" που δεν κερδίζω χρήματα direct από τα blog μου, είναι:

1ον. Δεν είμαι αναγκασμένη να κάνω Δημόσιες Σχέσεις με ανθρώπους που έχουν [ή προσπαθούν να έχουν] δυναμική παρουσία στο web , εάν δεν κρίνω αξιόλογες τις κινήσεις τους,
2ον. Μπορώ να "τα χώνω" στις διαφημιστικές εφόσον δεν συναλλάσσομαι μαζί τους κατ'οιονδήποτε τρόπο.

Η εμμονή μου με τα New Media [τα οποία σε έναν γενικό ορισμό είναι η ενημέρωση-διαφήμιση με χρήση διαδικτυακών-τεχνολογικών δυνατοτήτων] ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2008 όταν στην προσπάθεια μου να προμοτάρω την δουλειά μου, ενεπλάκην στη διαδικασία δημιουργίας διαφημιστικών βίντεο, κειμένων και στοχευμένης διαδραστικότητας εφόσον υπήρχε συμμετοχή του "κοινού" μου στο project μου.
[εδώ, εδώ , εδώ κι εδώ οι υπενθυμίσεις]

Όλα αυτά λοιπόν συνέβησαν σε μία εποχή όπου ο όρος New Digital Social or whatever Media ήταν άφαντος ως εφαρμογή στο ελληνικό διαδίκτυο.

Έκτοτε τριγύρισα, διάβασα, ενημερώθηκα, παρακολούθησα και ενώ δεν έχει περάσει πάρα πολύ μεγάλο διάστημα παρατηρώ με έντονο ενδιαφέρον το μέγεθος της έκρηξης αυτού του νέου τρόπου "δημοσιοποίησης και προώθησης κινήσεων και προϊόντων".

[Όταν π.χ. βλέπω σήμερα facebook page του εντύπου το οποίο προωθούσα τότε, νοιώθω πως δικαιώνομαι, ανεξάρτητα με το αν αυτή η διαδικτυακή κίνηση προώθησης λειτουργεί σωστά ή όχι]

Με αυτό το μικρό "βιογραφικό" ως qualification μαζί με όλα τα λάθη που πιθανότατα έκανα στους πειραματισμούς μου, έχω εξάγει κάποια συμπεράσματα στα οποία επιμένω [όπως την δημιουργία social media department] αλλά εύκολα εντοπίζω και την γελοιότητα στις πρωτοεμφανιζόμενες απόπειρες επιτυχούς [και καλά] δήλωσης New Media ταυτότητας και άποψης.

Ας δούμε λοιπόν μερικές τέτοιες παρουσίες που αποτελούν κατ'εμέ κλαυσίγελο στον χώρο των Νέων Μέσων.

1. Site/Blog χωρίς RSS
Οπωσδήποτε καταλαβαίνω πως δεν είναι εύκολο να στηθεί ένας χώρος από την αρχή αλλά λύσεις υπάρχουν πάντα. Ας τις αναζητήσουν.

2. Η λειτουργία οποιουδήποτε social network account επιχείρησης από ένα άτομο, unofficially
Τολμώ να πω πως το 90% οποιασδήποτε διαδικτυακής παρουσίας επιχείρησης γίνεται εν γνώση μεν των προυχόντων αλλά ανοργάνωτα, άτσαλα και ..με βλακώδη ερασιτεχνικό τρόπο

3. Posterous
Θεωρώ πως οποιαδήποτε παρουσία στο posterous είναι εκ του άμβωνος καμωμένη από ανθρώπους που επιθυμούν να έχουν διαδικτυακή παρουσία άποψης αλλά δεν έχουν καμία απολύτως διάθεση διαδραστικότητας.

4. Μη ικανή αντίληψη των υποχρεώσεων ενός επισκέπτη
Προσφάτως μου συνέβη το εξής τραγελαφικό [τα πιο τραγελαφικά συμβαίνουν από ανθρώπους των παραδοσιακών μέσων] έως δραματικό. Αφενός ενημερώθηκα για Δελτίο Τύπου το οποίο έπρεπε να είχα διαβάσει / μόνο που το δελτίο τύπου ήταν σε σχόλιο ενός facebook status [όχι ..πείτε μου τώρα πως δεν ξεκαρδιστήκατε] , αφετέρου αναγκάστηκα να αντιμετωπίσω την δημοσίευση προσωπικού μου μηνύματος επίσης ως σχόλιο σε facebook status. Το προσωπικό μου μήνυμα ήταν ενημερωτικό και οπωσδήποτε δεν ήταν κάτι που έπρεπε οπωσδήποτε να αποκρυφθεί αλλά παρόλα αυτά η δημοσίευση του μου προκάλεσε ποικίλα συναισθήματα [από γέλιο, έκπληξη έως και θυμό]

5. Η web tv των σαχλών βίντεο στο you tube
Come on guys. Επειδή αναδημοσιεύετε σαχλά βίντεο δεν είστε αυτόματα web tv..

6. Η εμμονή στη σαχλαμάρα των ιντερνετικών ραδιοφώνων
Παρατηρείται [ευτυχώς] πλέον πληθώρα ιντερνετικών ραδιοφώνων [σκέφτομαι μάλιστα να κάνω ένα αφιέρωμα στα παιδιά στο We Go Web] αλλά όταν βλέπω να προωθείται η σαχλαμάρα εξοργίζομαι, για δύο λόγους: α) αναγνωρίζω την διαφορά πλάκας, χιούμορ, σαχλαμάρας, β) η σαχλαμάρα κυριαρχεί και στο παραδοσιακό ραδιόφωνο so what's new?

7. Η εμμονή στις ξένες δημοσιεύσεις
Αντιλαμβάνομαι πως είναι ευκολότερο να τραβήξεις την προσοχή και να δημιουργήσεις πιθανότητα συνεργασίας με όσους ζουν στο εξωτερικό, αλλά έχει αρχίσει να με νευριάζει αυτή η ..slurping κατάσταση όπου ο "δήθεν κάποιος" σπεύδει να κρατηθεί από τον "λαιμό" κάποιου ξένου κειμένου αντί να εκθέσει από την αρχή την δική του άποψη για ένα θέμα.
Guyz..ειλικρινά..δεν είναι πιο έξυπνοι όσοι ζουν στο εξωτερικό. Είναι πιο πειθαρχημένοι, πιο επαγγελματίες και αυτό δημιουργεί την ασφάλεια για ρηξικέλευθες κινήσεις.

8. Ανούσια διπλά, τριπλά και τετραπλά account
Συζητούσα αυτές τις ημέρες με κάποιους αρκετά σημαντικούς [για μένα] ανθρώπους και τα Νέα Μέσα προβολής και ούτε στιγμή δεν αμφέβαλλα όταν τους έλεγα " είμαστε 2,000,000 περίπου Έλληνες στο web/ περίπου 1,000,000 πολύ ενεργοί / αλλά στα Social Media είμαστε περίπου 200..και γνωριζόμαστε"
Είναι δύσκολο να "κρυφτείς" ή να ξεγελάσεις.
Ειδικά εγώ με δεδομένο πως 8 χρόνια διάβαζα κείμενα άλλων ώστε να τα σχολιάσω, μπορώ να εντοπίσω από μία παράγραφο και μόνο..από ένα tweet ποιος κρύβεται πίσω από το account!

9. Αχ αυτό το online reputation management
Ναι, το SEO και ό,τι άλλο έφερε την έκρηξη της διαχείρισης διαδικτυακής φήμης, έχει ως σκοπό να εμφανίζει το καλό πρόσωπο στις πρώτες θέσεις, αλλά κανείς δεν υπενθυμίζει στους ταλαίπωρους πελάτες πως πρέπει να έχουν γερό στομάχι διότι όταν βγαίνεις στην σκηνή του web είσαι υποχρεωμένος να δέχεσαι την δυνατότητα [όχι, το δικαίωμα] του καθενός στην άποψη. Deal with it! Get over it! Find ways to strike back..


We will be in touch για τις εξελίξεις..

Η χοντρή και πλαδαρή ελληνική διαφήμιση

[εικόνα εδώ, iq στις διαφημίσεις πουθενά]

Ζήτησα πριν λίγες ημέρες, τόσο στο Twitter όσο και στο Facebook Page e-diva , να μου προτείνει ο κόσμος επιλογές άθλιας διαφήμισης ώστε να θέσω μία ψηφοφορία.
Σκεφτόμουν το θέμα αυτό πολύ καιρό πριν. Και σίγουρα δεν πρόκειται για ξαφνικό ερέθισμα εφόσον έχω δώσει σημάδια για το πόσο με απασχολεί η κατιούσα της ελληνικής διαφήμισης.

Η ειρωνεία είναι πως τίποτε δεν θα με απασχολούσε εάν δεν υπήρχε η έξαρση των Digital Media εφόσον μεγάλο μέρος του εντοπισμού της ανοησίας και η συγκριτική κατακρήμνιση προκύπτουν από όσα επιδεικνύονται και συζητούνται στο Διαδραστικό τμήμα του Διαδικτύου.

Δέχτηκα λοιπόν κάποιες προτάσεις , με τις περισσότερες από τις οποίες συμφωνώ [όπως η διαφήμιση του Δρόμος Πρωινό =χάλκινο βραβείο βλακείας σε όποιον την σκέφτηκε , σε όποιον την υλοποίησε αλλά κυρίως σε όποιον την αποδέχτηκε], όπως και σχεδόν όλες οι διαφημίσεις Connex [στο γόνατο ιδέες με εκτέλεση υπερπαραγωγής, γεγονός που υποψιάζει για μεγάλο κόστος και ε ρε κατακαημένες εταιρείες] συν την πολυτελή σαχλότητα παραγωγής διαφημιστικού με ένα παμπάλαιο προϊόν [stay tuned for next divcast about that].

Και τα παραδείγματα αφυίας συρρέουν κατά δεκάδες. Να θυμηθούμε τον πλαδαρό κύριο με το χάπι για το ίντερνετ; Το Σήμα Καμπάνα που για μένα δεν κερδίζει εξαιτίας της πετυχημένης ατάκας αλλά χάνει εξαιτίας της τεράστιας κοιλιάς που εμφανίζει εφόσον διαρκεί ..βασανιστικά too long; Να θυμηθούμε την βουτιά νοημοσύνης στο "Γιατί πρέπει να σκύβω;"; Τους γυμνούς καμπαλέρος; Τι;

Έχω γράψει και παλαιότερα πως η διαφήμιση στις μέρες μας δεν δέχεται μόνο το πλήγμα της Ψηφιακής Εποχής αλλά αυτοπυρπολείται μέσα στην αυτοκτονική υπερβολή "Θυμάσαι το στόρυ-που σε εξοργίζει- αλλά όχι το προϊόν" οπότε για ποια διαφήμιση μιλάμε;

Εχθές εξεράγην και με την διαφήμιση του Βήμα FM οπότε και ανακάλυψα πως δεν ήμουν η μόνη [τα παιδιά εδώ τα λένε μια χαρά], διότι αν έγραφε κάποιο blog την ατάκα "Μαρία η Άτακτη" με keyword lock την συγκεκριμένη δημοσιογράφο πιθανότατα θα είχαμε θέματα προσβολής και χλευασμού.

Συγχαρητήρια λοιπόν σε όποιον κατόρθωσε με μία επίσημη ατάκα να καταποντίσει την επαγγελματική και όχι μόνο αξιοπρέπεια της κυρίας Χούκλη! Τα κατάφερε περίφημα και όλοι λάβαμε αυτό το μήνυμα το οποίο όχι απλώς πέρασε από το υποσυνείδητο αλλά εμφυτεύτηκε σε σημείο απεικόνισης πολύ "δημιουργικών" σκηνών οι οποίες θα εμφανίζονται κάθε φορά που βλέπουμε την δημοσιογράφο στο δελτίο ειδήσεων ή οπουδήποτε αλλού.

Βέβαια , όπως πολύ σωστά γράφει κάποιος σχολιαστής, πολλές από αυτές τις εμετικές ιδέες δεν προέρχονται από διαφημιστικές εταιρείες αλλά από το διαφημιστικό ή διοικητικό τμήμα του Παραδοσιακού Μέσου το οποίο στην προσπάθεια του να γλιτώσει budget , αποδέχεται ό,τι αρλούμπα σκεφτεί κάποιος "άρχων" ή κάποιος ξαδελφο-κουμπάρος του τμήματος ο οποίος προφανώς θεωρεί πως είχε μάλιστα εκσπερμάτωση δημιουργικότητας όταν συνέλαβε το πανσπερμικό αυτό έκτρωμα σκέψης.

Το πιο απογοητευτικό συμπέρασμα όλων όμως είναι εκείνο το στοιχείο που αναφέρθηκε πριν λίγο.
Η ευθύνη δεν βαρύνει μόνο όσους συλλαμβάνουν την βλακεία αλλά και όσους την επικυρώνουν με την έγκριση παραγωγής. Κι αυτοί είναι υποτιθέμενα οι πιο "σημαντικοί".

Κάπως έτσι συμπληρώνονται οι σπουδαίες αλήθειες , όπως
"the most inefective workers are systematically moved to the place where they can do the least damage: management"
..
"and advertisement department" θα συμπληρώσω εγώ [αν και με έναν οξύμωρο τρόπο , εδώ η ζημιά είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ]

Εκτός βέβαια κι αν όλα συμβαίνουν ώστε να επιβεβαιωθεί συμπαντικά η πραγματικά Δημιουργική Σκέψη της Diesel.